Samen met een jonge zuster wil een priester een missiepost ergens midden in de woestijn bezoeken. Als vervoer nemen zij de bisschoppelijke kameel. Halverwege echter zakt het niet zo jonge dier van uitputting door zijn hoeven. Na enkele uren tevergeefs op hulp te hebben gewacht, besluiten de priester en de non hun lot in God's handen te leggen. Ze gaan liggen in de schaduw van de kameel, en wachten op de dingen die komen gaan. Ineens zegt de priester: Ik heb altijd gehoopt te kunnen sterven zoals ik op de wereld ben gekomen, naakt. Maar wat zal onze Lieve Heer daar van denken? Och, hij schiep u naakt, dus waarom zou hij daar bezwaar tegen maken, antwoordt de non. Meteen ontdoet de priester zich van al zijn kledij en zegt: Als God het toch niet erg vindt, waarom kleed jij je dan ook niet uit? De non gehoorzaamt en even later liggen ze naakt naast elkaar. Na een tijdje zegt priester: Wij hebben hier altijd midden in het geestelijke leven gestaan. Ik vind dat we ons nu maar aan iets burgerlijks moeten bezondigen. Vind ik ook antwoordt de non, waarop de priester bovenop haar kruipt en bij haar wil binnendringen. Maar, wat doet u nu, gilt de non verschrikt. Kind, wanneer ik dit in je breng, komt er nieuw leven in je. Oh, zegt de non verheugd, steek hem dan maar in de kameel, want dan kunnen we straks weer verder.

Volgende Mop